نقش گفتمان آرمان‌گرايي واقع‌بين در سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران

پژوهش حاضر ضمن تبيين گفتمان «آرمان‌گرايي واقع‌بين» در سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران، سعي در امتزاج ميان اهداف آرماني و واقعي به ‌عنوان دو عنصر تناقض نما دارد. به‌ طور مشخص مقاله به دنبال پاسخ به اين سؤال است كه آيا امكان كاربست گفتمان آرمان­گرايي واقع ‌بين به ‌عنوان چارچوب نظري براي تحليل سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران در دوران سازندگي وجود دارد؟ فرضيه اصلي مقاله به مناسب بودن كاربست گفتمان آرمان‌گرايي واقع ‌بين به ‌عنوان چارچوب نظري براي تحليل سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران در دوران سازندگي با توجه به موارد و شواهد موجود، اشاره دارد. براي اين منظور از روش توصيفي‌- تحليلي استفاده شده است. نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهد كه گفتمان آرمان­ گرايي واقع‌ بين در سياست‌هاي دولت سازندگي از قبيل چند جانبه گرايي سياسي، تنش­ زدايي و عادي ‌سازي روابط با كشورها، مصالحه گرايي و عدم تعهد اصلاح‌طلب اجرايي شده است.