انسان محوري در رمان كليدر محمود دولت آبادي

كليدر، روايتگر زندگي ايلياتي هاي چادرنشين شمال خراسان و روابط آنان با روستائيان، شهرنشينان، حكومت است و همچنين طرح خصومت، انديشه ها و احساسات، عشق ورزيها و آداب و رسوم قومي آنان. تلاش براي آگاه كردن مردم از حق و حقوق خويش، انتقادهاي پي در پي و رؤياي تغيير ساختارهاي سنتي، تلاش براي ايجاد رفاه عمومي، برابري و عدالت اجتماعي و مبارزه با ظلم و فساد و تبعيض و بسياري موارد ديگر نشان مي دهند كه انسان و مسائل مربوط به او تا چه اندازه در كليدر اهميّت دارد. با تحليل داستان مي­توان دريافت كه انسان و مسائل مربوط به او، دغدهه­ ها و تكاپوهايش از محورهاي اصلي داستان است. انسان كليدر را نمي­توان به طور كامل با مولفه­ هاي مكتب اومانيسم منطبق دانست اما برخي اوقات انسان­ محوري كليدر، به مفهوم اومانيسم غربي نزديك و بعضاً با آن منطبق مي­شود.

this article has no abstract