ارزيابي ميزان شيوع اختلالات اسكلتي– عضلاني و ارتباط آن با ميزان باركاري و خستگي شغلي در كارمندان اداري يك شركت خدمات ارتباطي

هدف: اختلالات اسكلتي- عضلاني يكي از آسيب‌هاي شغلي هستند كه داراي شيوع بالا مي‌باشند. مطالعه حاضر با هدف ارزيابي شيوع اختلالات اسكلتي- عضلاني و تعيين همبستگي آن با بارذهني و خستگي شغلي كارمندان اداري در يك شركت خدمات ارتباطي در تهران انجام شده است. روش‌ها: در اين مطالعه كه بر روي 94 نفر از كاركنان اداري شركت خدمات ارتباطي پايا انجام گرفت، به منظور ارزيابي نيازهاي فيزيكي و روان‌شناختي شغلي از پرسشنامه محتواي شغلي، براي بررسي شيوع اختلالات اسكلتي- عضلاني در اندام هاي مختلف بدن از پرسشنامه نورديك و براي بررسي ريسك فاكتورهاي ايستگاه‌هاي كاري از روش ارزيابي سريع تنش اداري استفاده گرديد. همچنين بارذهني كار شركت‌كنندگان از طريق پرسشنامه شاخص بارذهني كار ناسا و خستگي شغلي با پرسشنامه سوئديSOFI ارزيابي شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS و آمار توصيفي و آزمون‌هاي آماري تي‌مستقل ، كاي‌دو، تحليل واريانس يك‌طرفه و آزمون تعقيبي توكي تجزيه و تحليل شدند. نتايج: نتايج نشان داد بيشترين ميزان درد و ناراحتي مربوط به گردن (65/94 درصد) و زانوها (60/63 درصد) مي‌باشد. 71 درصد از افراد تحت مطالعه در سطح ريسك هشدار و ضرورت انجام مداخلات ارگونومي قرار داشتند. ارتباط بين بارذهني كار و مقياس‌هاي آن با اختلالات اسكلتي-عضلاني معنادار بود (0/05P-Value ، 0/96r=). همچنين ارتباط بين خستگي شغلي و هر يك از مقياس‌هاي آن با اختلالات اسكلتي- عضلاني در تمام موارد معنادار بودند (0/96P-Value ). نتيجه‌گيري: با توجه به اين كه شيوع اختلالات اسكلتي- عضلاني متاثر از بارذهني كار و خستگي شغلي مي‌باشد، ضروريست اقدامات لازم جهت كاهش بارذهني كار و خستگي شغلي كاركنان مورد توجه قرار گيرد.