اثر بخشي مداخله آموزشي بر آگاهي و عملكرد دانش آموزان دختر شهر بندرعباس در خصوص پوكي استخوان

هدف: پوكي استخوان يك اختلال اسكلتي است و ويژگي بارز آن كاهش استحكام استخوان بوده و فرد را در معرض خطر شكستگي استخوان قرار مي دهد. هدف از اين مطالعه تعيين اثربخشي مداخله آموزشي بر ميزان آگاهي و عملكرد دانش آموزان دختر پايه اول دبيرستان شهر بندرعباس در خصوص پوكي استخوان بود. روش ها: در يك مطالعه مداخله اي از نوع نيمه تجربي 419 نفر از دانش آموزان پايه اول دبيرستان به روش تصادفي خوشه اي چند مرحله اي در دو گروه آزمون و كنترل قرار گرفتند. ابزار جمع آوري داده ها پرسشنامه بود. داده هاي جمع آوري شده وارد نرم افزار آماري SPSS نسخه 19 گرديد و از شاخص هاي آمار توصيفي و آزمون هاي آماري تي تست و تي زوجي براي آناليز داده ها استفاده شد. نتايج: ميانگين امتيازات آگاهي و عملكرد در گروه هاي آزمون و شاهد قبل از آموزش تفاوت معنادار آماري نداشت. پس از آموزش ميانگين امتيازات آگاهي و عملكرد گروه آزمون نسبت به گروه شاهد افزايش معناداري پيدا كرد. (pvalue = 0.001). ميانگين نمره عملكرد گروه مداخله از 22.2 در مرحله قبل از مداخله به 29.79 در مرحله بعد از مداخله تغيير يافت و اين تفاوت ازنظر آماري معني دار بود، (p = 0.028). نتيجه گيري: با توجه به نتايج تحقيق حاضر، مداخله آموزشي به روش مذكور در ارتقا ميزان آگاهي و نيز عملكرد دانش آموزان دختر پايه اول دبيرستاني نسبت به پوكي استخوان تأثيرگذار بوده لذا برنامه ريزي و اجراي اين مدل آموزشي در جامعه موردنظر مي تواند در پيشگيري از بيماري مذكور در سنين بالاتر موثر باشد.