تدوين راهبرد سياست گذاري پويا در تعاملات بين‌المللي براي توسعه اقتصادي ج.ا. ايران

ورود به عصر اطلاعات و ارتباطات و پايان جنگ سرد، مفاهيم و عناصر قدرت را متحول و دولت‌ها را به سمت تجهيز توانمندي‌هاي نظامي با قدرت اقتصادي، از طريق توجه به شاخص‌هاي توسعه پايدار و گسترش تعاملات بين‌المللي، هدايت كرد. ايران نيز پس از انقلاب اسلامي و سپس جنگ تحميلي، هدف كسب جايگاه قدرت اقتصادي منطقه جنوب غرب آسيا را در چشم‌انداز 1404 قرار داد. تاكنون، مواجهه با مشكلاتي نظير جنگ و تنش‌هاي سياسي مانع از پياده‌سازي برنامه‌اي راهبردي عملياتي براي تعاملات بين‌المللي كشور شده است. اين در حالي است كه جهاني‌شدن، موقعيت ژئوپليتيك و ژئواكونوميك خاورميانه، و ماهيت منحصربه‌فرد ج.ا.ايران در منطقه، ضرورت حضور موثر اين كشور در زنجيره توليد و تجارت جهاني را ايجاد كرده است. بنابراين درصدد ارائه راهبرد موردنياز ج.ا.ايران در سياست‌گذاري تعاملات بين‌المللي و تبيين ويژگي‌هاي آن هستيم. بنا به فرضيه پژوهش، راهبرد سياست‌گذاري پويا، مبتني بر تعامل سازنده منطقه‌اي و بين‌المللي، فهم كاركرد ساختارهاي اقتصاد بين‌الملل و تطابق با استانداردهاي بين‌الملل در چارچوب منافع ملي، راهبرد مناسب تعاملات بين‌المللي براي تحقق توسعه اقتصادي جمهوري اسلامي است.روش تحقيق، توصيفيتحليلي است و به‌منظور پاسخ‌گويي به سوال اصلي، از تحليل محتواي كيفي و كمي دادهها (ثانويه كتابخانه‌اي و نخستين نظرخواهي از خبرگان) و ابزار آماري نظير SPSSو تحليل مسير استفاده شد. پس از تاييد جامعه نمونه در مورد متغيرها، شاخص‌ها و مدل پيشنهادي، مدل يا الگوي نهايي ارائه شد كه به باور اين پژوهش و تاييد جامعه نمونه، كاربست مدل پيشنهادي درنهايت بهبود قدرت منطقه‌اي كشور در قالب شاخص‌هاي قدرت سازنده را به همراه خواهد داشت.