بررسي يافته‌هاي اتيولوژيك در بيماران مبتلا به سندرم تونل كوبيتال

زمينه و هدف: سندرم تونل كوبيتال نوروپاتي عصب اولنار است و پس از سندرم تونل كارپال شايعترين سندرم‌ عصب در اندام فوقاني مي‌باشد و زماني ايجاد مي‌گردد كه يك فشار زياد به‌مدت طولاني روي عصب وارد شده و موجب اختلال كاركرد آن شود. هدف انجام اين مطالعه بررسي علل اتيولوژيك در بيماران سندرم تونل كوبيتال جراحي شده بود. روش بررسي: در اين مطالعه‌ي گذشته‌نگر، پرونده ۱۰۰ بيمار مبتلا به سندرم تونل كوبيتال كه در بخش جراحي اعصاب بيمارستان پورسينا و مركز آسيب اعصاب محيطي و شبكه بازويي شهر رشت از فروردين ۱۳۸۷ تا اسفند ۱۳۹۶ تحت جراحي اعصاب قرار گرفته‌اند، بررسي شد. علل ايجاد سندرم تونل كوبيتال و داده‌هاي دموگرافيك بيماران گردآوري و آناليز گرديد. يافته‌ها: ميانگين و انحراف‌معيار سن بيماران ۱۱/۵ ±۳۳/۸ سال بود. در ۸۴% بيماران علت ايديوپاتيك و در ۱۳% موارد علت ارتوپديك بود. علل عروقي، توموري و التهابي هركدام در ۱% بيماران مشاهده گرديد. از نظر محل درگيري عصب اولنار در آرنج، در ۵۷% موارد درگيري بين ليگامان‌هاي كولترال داخلي و آزبورن و در ۲۲% موارد تونل كوبيتال درگير بود. كمان استراتر و اپيكونديل داخلي و سپتوم اينترماسكولار داخلي به‌ترتيب در ۸%، ۸% و ۵% بيماران درگير بود. ۱۲/۴% بيماران سابقه دفورميتي كوبيتوس والگوس يا كوبيتوس واروس داشتند. ۲۰/۹% بيماران، چاق (۳۰ BMI) و ۱۸% نيز مبتلا به ديابت مليتوس بودند. نتيجه‌گيري: داده‌هاي حاصل از اين مطالعه نشان داد كه درصد چشمگيري از علل ايجاد سندرم تونل كوبيتال عمل شده ايديوپاتيك است. همچنين عواملي مانند شغل، چاقي، ديابت و ساير موارد درصد چشمگيري از عوامل همراه سندرم تونل كوبيتال را تشكيل مي‌دهند.