تحليل رفتار آماري و همديدي شديدترين باد فرساينده شمال غرب ايران

وقوع بادهاي فرساينده در شمال غرب ايران، همواره سبب خسارت به تأسيسات شهري و مزارع كشاورزي شده است. چنانچه بتوان رفتار و الگوهاي همديدي مولد بادهاي توفنده را شناسايي نمود، مي توان راهكارهاي لازم را براي مواجهه با اين پديده ي مخرب انديشيد. در اين پژوهش، سريع ترين بادهاي فرساينده و ضريب پايداري آن در ايستگاه هاي منتخب شمال غرب كشور مورد تحليل قرار گرفت. با بهره گيري از تحليل آماره هاي توصيفي، روند لگاريتمي و پلي نوميال مرتبه ي 6 داده ها، مدل مناسب براي پيش بيني اين بادها ارائه شد. براي شناخت دقيق دلايل همديدي وقوع بادهاي فرساينده ي منطقه ي مورد مطالعه، نقشه هاي هم ارتفاع ژئوپتانسيل و بردار باد تراز 500 هكتوپاسكال جو و هم فشارهاي سطح زمين براي روزهاي وقوع باد فرساينده تفسير شد. نتايج بررسي آماري نشان دادند كه توزيع داده ها سرعت باد، از توزيع هاي دوپارامتري ويبول و نرمال تبعيت مي كنند. نتايج روند لگاريتمي و پلي نوميال مرتبه ي 6 داده ها همچنين نشان دهنده وجود روند افزايشي بادهاي فرساينده در ايستگاه هاي اردبيل و زنجان و روند كاهشي ضريب پايداري باد در تمامي ايستگاه هاي مورد بررسي بود. تحليل هاي همديد همچنين نشان دادند كه بادهاي فرساينده ي ايستگاه هاي مورد بررسي، با وجود گراديان فشار در سطح دريا، استقرار ناوه ي نسبتاً عميق و وجود رودباد جبهه ي قطبي در تراز 500 هكتوپاسكال در ارتباط هستند.