بررسي تاثير آموزش مهارت‌هاي تحمل پريشاني، تنظيم هيجاني و كارآمدي‌بين‌فردي بر نشانه‌هاي اختلال افسردگي

مقدمه: شيوع اختلالات افسردگي به حدي است كه موجب شده شيوه هاي درماني متعددي اعم از دارودرماني و روان درماني براي آن ارائه گردد. لذا اين پژوهش با هدف اثربخشي مهارت هاي تحمل پريشاني، تنظيم هيجاني و كارآمدي بين فردي در قالب رفتاردرماني ديالكتيكي بر نشانه هاي عاطفي، شناختي و جسماني افسردگي انجام شد. مواد و روش ها: اين طرح پژوهش از نوع نيمه آزمايشي (پيش آزمون، پس آزمون) بود. 28 بيمار با تشخيص اختلال افسردگي پس از اختلال سازگاري به طور تصادفي در 3 گروه درماني (تحمل پريشاني، تنظيم هيجاني و كارآمدي بين فردي) و يك گروه كنترل قرار گرفتند. بيماران گروه آزمايش به مدت 8 هفته مورد درمان قرار گرفتند و با استفاده از پرسشنامه افسردگي ويراست دوم بك مورد بررسي قرار گرفتند. در نهايت نتايج به دست آمده با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي، كوواريانس و آزمون تعقيبي (LSD) توسط نرم افزار SPSS19 تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: بيماران هر 3 گروه آزمايشي (تحمل پريشاني، تنظيم هيجاني و كارآمدي بين فردي) بهبودي قابل توجهي بعد از درمان داشتند. همچنين نتايج تحليل كوواريانس نشان داد رفتاردرماني ديالكتيكي منجر به بهبود قابل توجه علائم عاطفي، شناختي و فيزيكي افسردگي در مبتلايان به اختلال سازگاري مي شود. نتيجه گيري: با توجه به نتايج به دست آمده به نظر مي رسد آموزش مهارت هاي تحمل پريشاني، تنظيم هيجاني و كارآمدي بين فردي در قالب رفتاردرماني ديالكتيك در درمان شدت علائم افسردگي بيماران مؤثر است.