آموزش مهارت هاي ارتباط مؤثر بر اضطراب و هراس اجتماعي دانشجويان

مقدمه: روابط بين فردي بسيار ارزشمندند، به همين دليل در برابر بسياري از موانع يا مشكلات آسيب پذير جلوه مي كنند. تداوم روابط بين فردي سالم و پويا نيازمند يادگيري مهارت هاي بين فردي است. لذا هدف پژوهش حاضر بررسي آموزش مهارت هاي ارتباط موثر بر اضطراب و هراس اجتماعي دانشجويان بود. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع نيمه آزمايشي با دو گروه آزمايش و كنترل بود. جامعه پژوهش حاضر كليه دانشجوان دختر دانشگاه آزاد اسلامي همدان در سال 1393 بودند. از اين ميان تعداد 16 دانشجو كه در پرسشنامه ي هراس و اضطراب اجتماعي ترنر نمره يك انحراف بالاتر از ميانگين را كسب نموده انتخاب گرديده و به صورت تصادفي به دو گروه آزمايش و كنترل تقسيم شدند. آموزش مهارت هاي ارتباط بين فردي در 8 جلسه 90 دقيقه اي در مورد گروه آزمايش انجام شد و به گروه كنترل، آموزشي داده نشد. نمرات پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري يك ماهه بعد از دوره آموزش در مورد هر دو گروه، با روش تحليل واريانس چند متغيري و تي مستقل مورد تحليل قرار گرفت. يافته ها: نتايج نشان داد كه بين دو گروه آزمايش و كنترل پس از انجام مداخله در مرحله پس آزمون تفاوت معني داري وجود دارد (0/001=P). همچنين نتايج نشان داد بين دو گروه آزمايش و كنترل در مرحله پيگيري نسبت به پيش آزمون تفاوت معني داري وجود ندارد. نتيجه گيري: به نظر مي رسد آموزش مهارت هاي ارتباطي از طريق تاثيرگذاري بر مولفه ارتباط بين فردي، نشانه هاي هراس اجتماعي را كاهش مي دهد.