مقايسه موانع يادگيري دانشجويان مشروط ‌شده و غير مشروطي دانشگاه علوم پزشكي بندرعباس

مقدمه و هدف: افت تحصيلي و عدم يادگيري، يكي از مشكلات عمده مراكز آموزش عالي كشور است. پرداختن به اين موضوع و شناسايي علل افت تحصيلي و ارائه راهكارهاي عملي در مورد كاهش آن، همواره مورد تأكيد بوده است. مطالعه حاضر با هدف تعيين موانع يادگيري از ديدگاه دانشجويان مشروط و غيرمشروط دانشگاه علوم پزشكي بندرعباس در سال تحصيلي 89-88 انجام شد. روش ها: اين پژوهش مورد شاهدي بر روي 30 دانشجوي مشروط و 59 دانشجوي غير مشروط از مقاطع دكتري پزشكي، كارشناسي و كارداني انجام شد. براي جمع آوري داده ها، پرسشنامه محقق ساخته شامل 49 سؤال مورد استفاده قرار گرفت. تجزيه و تحليل اطلاعات از طريق تعيين ميانگين و فراواني، آزمون t و آزمون اندازه هاي تكراري ( Repeated Measure ) انجام شد. يافته ها: در بررسي وضعيت مشروطي به تفكيك جنس، تعداد دانشجويان دختر مشروط حدود36.4% و دانشجويان پسر مشروط 63.5% بوده اند. نظر دو گروه مشروط و غيرمشروط در دو حيطه روش تدريس (0.038=Pvalue) و راهنمايي استاد راهنما (0.02=Pvalue) داراي تفاوت معني دار ميباشد. از ديد دانشجويان غيرمشروط، متغيرهاي راهنمايي استاد راهنما و روش تدريس بيشترين ارتباط را با يادگيري دانشجو دارند وكم توجهي به آنها مي تواند مانعي براي يادگيري باشد. در حاليكه از نظر دانشجويان مشروط، متغيرهاي امكانات آموزشي و مهارتهاي ارتباطي استاد داراي اهميت بيشتري هستند. نتيجه گيري: نتايج اين پژوهش نشان داد موانع يادگيري از ديدگاه دانشجويان مشروطي با ديدگاه دانشجويان غيرمشروط متفاوت است بنابراين راههاي كنترل و كاهش افت تحصيلي در اين دو گروه، متفاوت است كه مي تواند با توجه به يافته هاي اين پژوهش، مورد بررسي قرار گيرد.