نقش ميانجي سازگاري تحصيلي در رابطه بين سبك‌هاي فرزند پروري والدين با بلوغ عاطفي و ناگويي خلقي در دانش‌آموزان دختر شهر زنجان

مقدمه و هدف: پژوهش حاضر با هدف تعيين رابطه ي سبك هاي فرزند پروري والدين با بلوغ عاطفي و ناگويي خلقي و تعيين نقش ميانجي سازگاري تحصيلي در رابطه بين متغيرهاي يادشده در بين دختران دانش آموز شهر زنجان انجام شد. روش ها: روش پژوهش توصيفي-مقطعي بود. جامعه ي مورد نظر تمامي 1220 دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه ناحيه 2 شهر زنجان در سال تحصيلي 96-95 و والدين آن ها بودند كه از بين آن ها 200 نفر به روش كوكران و با استفاده از نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. ابزار جمع آوري داده ها شامل مقياس سبك هاي فرزند پروري بامريند، بلوغ عاطفي سينگ، ناگويي خلقي تورنتو و سازگاري تحصيلي سينها و سينگ (1993) بود. تجزيه وتحليل داده ها با استفاده از آزمون هاي همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه و جهت تعيين نقش ميانجي از روش 4 مرحله اي بارون كني در نرم افزار SPSS نسخه 22 انجام گرفت. يافته ها: بين سبك فرزند پروري سهل گير با عدم ثبات عاطفي، فروپاشي شخصيت و همچنين بلوغ عاطفي كل و همچنين بين سبك فرزند پروري مستبد با مؤلفه دشواري در توصيف احساسات رابطه معناداري وجود داشت (0.05 P). سبك مقتدر با ناگويي خلقي كل و تمامي مؤلفه هاي آن نيز ارتباط معنادار داشت (0.05 P). نتايج آزمون رگرسيون چندگانه نيز نشان داد كه هر سه سبك فرزندپروري توان تبيين برخي از مؤلفه هاي بلوغ عاطفي و ناگويي خلقي را داشتند (0.05 P). در نهايت سازگاري تحصيلي در رابطه بين سبك هاي سهل گير و مقتدر با بلوغ عاطفي و ناگويي خلقي نقش ميانجي را داشت. نتيجه گيري: با توجه به نتايج حاصل از مطالعه اصلاح سبك هاي فرزند پروري در والدين با استفاده از مداخلات آموزشي و درماني پيشنهاد مي گردد.