افت تحصيلي دانشجويان رشته بهداشت دانشگاه علوم پزشكي سمنان

مقدمه و هدف: افت تحصيلي خسارات جبران ناپذيري بر نظام آموزشي، جامعه و خانواده دانشجويان وارد كرده و باعث سرخوردگي، احساس حقارت، بي كفايتي، خودپنداري منفي دانشجويان مي شود. هدف اين مطالعه تعيين فراواني و عوامل موثر بر افت تحصيلي دانشجويان دانشكده بهداشت دانشگاه علوم پزشكي سمنان بود. روش ها: در اين مطالعه مشاهده اي، توصيفي تحليلي و مقطعي، تعداد 150 دانشجو از سه رشته بهداشت؛ عمومي، محيط و حرفه اي به روش تصادفي ساده انتخاب و پرسشنامه استاندارد بين آنها توزيع گرديد. پس از تكميل و جمع وري پرسشنامه ها، دانشجويان برحسب معدل و ترمهاي مشروطي به 2 دسته؛ داراي افت تحصيلي و فاقد افت تحصيلي تقسيم شدند. داده ها در نرم افزار SPSS 22 ثبت و با استفاده از آزمونهاي كاي دو ، t مستقل و آناليز واريانس و در سطح معناداري (0.05=p) مورد تجزيه و تحليل قرارگرفتند. يافته ها: ميانگين سني دانشجويان 3.4 plusmn; 22.77 و شيوع افت تحصيلي 12.7% كه بالاترين ميزان آن در خانم ها (14.14%) و در رشته بهداشت عمومي (14.3%) مشاهده شد بين افت تحصيلي با وضعيت تاهل، ترم و مقطع تحصيلي، معدل ديپلم، فاصله محل سكونت تا دانشگاه، نحوه انتخاب رشته، حضور فيزيكي در كلاس ها و دقت و تمركز دانشجويان ارتباط معنادار مشاهده شد. نتيجه گيري: با توجه به شيوع نسبتاً بالاي افت تحصيلي و عوامل موثر بر آن لازم است اقدامات مناسبي جهت ايجاد انگيزه و افزايش دقت و تمركز دانشجويان در كلاس، تهيه امكانات رفاهي و از همه مهمتر تجديد نظر در معيارهاي جذب دانشجو به عمل آيد.