تحليلي بر حكم جمع‌خواني قرآن در ديدگاه سلفيان تكفيري

در منابع ديني شيعه و سني، سفارش‌هاي فراواني براي قرائت قرآن با ترتيل و صداي بلند وارد شده‌است. پيرو همين توصيه‌ها در جوامع اسلامي، قرائت‌هاي فردي و دسته‌جمعي مرسوم بود و هست. قرائت فردي قرآن به اجماع مسلمانان جايز و سنت است. اما در اين ميان، سلفيان تكفيري به عنوان فرقه‌اي از فرق اسلامي، راهي متفاوت‌تر از ديگر فرق امت در پيش گرفته‌اند. اين جريان فكري افزون بر اينكه جمع‌خواني قرآن را جايز و مباح نمي‌دانند، بلكه آن را بدعت مي‌انگارند. در اين ميان، سؤالي كه به ذهن متبادر مي‌شود، اين است كه آيا واقعاً چنين سبكي از قرائت قرآن بدعت است؟ پژوهش پيش رو در راستاي پاسخگويي به اين سؤال با روشي اسنادي و تحليلي با نظر در منابع اهل سنت و سلفيان، ابتدا حكم جمع‌خواني قرآن را در ديدگاه علماي اهل سنت مطالعه مي‌كند و آنگاه به تبيين و تحليل ديدگاه سلفيان مي‌پردازد و در انتها به اين نتيجه مي‌رسد كه ديدگاه سلفيان در بدعت‌انگاري قرائت جمعي قرآن فاقد مستند شرعي و عقلي و نيز خلاف اجماع مسلمان شيعه و سني است. از ديگر يافته‌هاي نوشتار حاضر اين است كه قرائت جمعي قرآن جايز و مشروع و دلايلي از قرآن و سنت و سيره صحابه و مسلمين، اين عمل را تأييد مي‌كند.