بررسي و تحليل مؤلفه‌هاي سبكي ديوان تازه‌يافته وفاي فراهاني

كم توجهي محققان به سبك بازگشت به دليل فقدان نوآوري و تكرار سبك پيشينيان، سبب ناشناخته ماندن بسياري از شاعران اين دوره و ديوان اشعار آن‌ها گشته است. اما بي شك كاوش در اشعار شاعران دوره بازگشت نيز خالي از فايده نبوده و بخشي از گنجينه ادبيات فارسي را بازنمايي مي‌كند. محمد حسين وفاي فراهاني، اديب و شاعر متخلص به «وفا»، عموي قائم مقام اول و از سادات فراهان بود. وفاي فراهاني از شاعران گمنام قرن سيزدهم است. ديوان اشعار وي هنوز به صورت نسخه خطي بوده و به چاپ نرسيده است. در اين نوشتار به شيوه استقرايي تحليلي به بررسي و تحليل مؤلفه‌هاي سبكي ديوان وفاي فراهاني پرداخته شده است. با بررسي و تحليل اشعار او مي توان پي برد وي از شاعران سبك بازگشت است كه در سطح زباني متوجه سبك خراساني و از جنبه‌هاي ادبي و فكري پيرو سبك عراقي بوده است. اشعار وفاي فراهاني همراه با سادگي و رواني، از آرايه‌هاي بديعي لفظي و معنوي بهره بسيار برده است.