كارايي هيپنوتراپي شناختي رفتاري بر اختلال بدشكلي بدن: مطالعه موردي

اهداف: پژوهش حاضر براي بررسي اوليه كارايي هيپنوتراپي شناختي رفتاري بر اختلال بدشكلي بدن و همچنين افسردگي و ناتواني اين بيماران، انجام شد. مواد و روش ها طرح پژوهش حاضر از نوع تجربي تك موردي است. جامعه آماري پژوهش، افراد مبتلا به اختلال بدشكلي بدن در شهر سنندج بود. بر اساس نمونه گيري هدفمند، 3 نفر (دو مرد و يك زن) از مراجعان كه ملاك هاي ورود به پژوهش را داشتند، وارد پژوهش شدند. همچنين در اين پژوهش از مقياس بدشكلي بدن ييل براون (BDD-YBOCS)، تست افسردگي بك (BDI-II)، مقياس ناتواني شيهان (SDS)، پرسش نامه چند محوري باليني ميلون (MCMI-III) و مصاحبه باليني استفاده شد. هيپنوتراپي شناختي رفتاري به مدت 15 جلسه يك ساعت ونيمه و به صورت دوجلسه در هفته به كار گرفته شد. براي تحليل داده هاي پژوهش از روش تحليل تك موردي (با چند خط پايه) به كمك رسم نمودار و مقايسه ميانگين و ميانه موقعيت ها استفاده شد. يافته ها نتايج حاكي از اين بود كه نمرات شركت كنندگان در شدت اختلال بدشكلي بدن، افسردگي و ناتواني كاهش قابل توجهي يافت. دستاوردهاي درماني در دوره پيگيري چهارماهه نيز همچنان تداوم يافت. نتيجه گيري هيپنوتراپي شناختي رفتاري در بهبود اختلال بدشكلي بدن و همچنين افسردگي و ناتواني اين بيماران كارايي لازم را دارد.