بررسي تاثير طرحواره ‌درماني بر افسردگي و اضطراب بيماران مبتلا به اختلال وسواسي

مقدمه: بيماران مبتلا به اختلالات اضطرابي ويژگي هاي مشترك ترس، ترديد و نگراني مفرط و افكار ناخواسته وسواسي را تجربه مي كنند. اين پژوهش با هدف بررسي تاثير طرحواره درماني بر افسردگي و اضطراب بيماران مبتلا به اختلال وسواسي انجام گرفت. مواد و روشها: طرح پژوهش حاضر نيمه تجربي همراه با گروه كنترل بود. جامعه پژوهشي حاضر بيماران زن مراجعه كننده به روانپزشك و پزشك عمومي بودند كه به روان شناس باليني ارجاع داده شده بودند كه از بين آنها 16 نفر بيمار مبتلا به اختلال وسواس به صورت در دسترس انتخاب و به دو گروه آزمايش و كنترل تقسيم شدند. اين بيماران با استفاده از مصاحبه تشخيصي و ويراست دوم پرسشنامه افسردگي بك (2000)، پرسشنامه اضطراب بك (1988) و پرسشنامه هاي وسواسي جبري مادزلي (1977) در مرحله پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري 2 هفته اي مورد بررسي قرارگرفتند. سپس گروه آزمايش در 8 جلسه (90 دقيقه اي) تحت طرحواره درماني قرار گرفتند و گروه كنترل هيچ درماني دريافت نكردند. داده هاي بدست آمده با روش تحليل كواريانس مورد تحليل قرار گرفتند. يافته ها: نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه بين دو گروه آزمايش و كنترل بعد از اجراي درمان ها در متغير افسردگي و اضطراب تفاوت معني داري ايجاد مي شود (0/01=P). همچنين اين تاثير در مرحله پيگيري نيز قابل مشاهده بود. نتيجه گيري: نتايج پژوهش حاكي از بررسي تاثيرطرحواره درماني بر اختلال وسواسيجبري بر كاهش وسواسيجبري، اضطراب و افسردگي در بيماران مبتلا به اختلال وسواسي جبري مي باشد. لذا درمان هاي روانشناختي در اين بيماران مفيد به نظر مي رسد.