پيامدهاي امنيتي و اجتماعي بلاياي كشاورزي در جامعه ايران عهد ناصري

آفات كشاورزي به گياهان يا جانداراني گفته مي‌شود كه با ازدياد آن‌ها در مزرعه و استفاده مستقيم يا غيرمستقيم از محصول، باعث كاهش كمي يا كيفي محصول شده و رابطه مستقيمي با مقوله امنيت اقتصادي اجتماعي در طول تاريخ حيات جامعه ايران به‌ويژه در عصر ناصري داشته است. اين مقاله بر اساس روش تاريخي از نوع توصيفي تحليلي  بوده و به بررسي موضوع زندگي عامه مردم و ارتباط آن با بلاياي كشاورزي پرداخته است. هدف اين پژوهش پيامدهاي امنيتي و اجتماعي بلاياي كشاورزي در جامعه ايرانِ عهد ناصري با اتكا به اسناد و منابع عصر قاجاريه است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد بيماري ها و آفات كشاورزي از قبيل: ملخ زدگي، سن گندم و كرم ابريشم با مؤلفه‌هاي ناامني چون: تداوم قحطي ها، بسياري از نابساماني ها، قاچاق و گراني مواد غذايي، رشد انواع فقر اجتماعي و فرهنگي و معيشتي، كمبود نان، شيوع بيماري هاي وبا و طاعون، افزايش واردات كالا از اروپا، گسترش اختلافات ارضي و آبي ميان روستاييان، مهاجرت روستاييان و ترك محل زندگي رابطه مستقيم و تأثيرگذاري داشته است.