اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر كاركردهاي شناختي- هيجاني جانبازان

اهداف: يكي از حوزه هاي زندگي جانبازان كه ممكن است تحت تاثير جنگ و پيامدهاي درازمدت آن قرار گرفته باشد، كاركردهاي شناختي هيجاني است كه توانايي فرد را در بازداري، خودتغييري، برنامه ريزي، سازمان دهي، حل مساله و تنظيم هيجان نشان مي دهد. هدف پژوهش حاضر، تعيين اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر كاركردهاي شناختي هيجاني جانبازان بود. مواد و روش ها: در اين پژوهش شبه آزمايشي با طرح پيش آزمون پس آزمون با گروه كنترل، 50 نفر از جانبازان شيميايي مرد شهر اراك در سال 96-1395 به روش نمونه گيري دردسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفي در گروه هاي آزمايش و كنترل قرار گرفتند. ابزار پژوهش، پرسش نامه نارسايي كنش وري اجرايي باركلي بود. آموزش درمان مبتني بر پذيرش و تعهد در 10 جلسه 45دقيقه اي براي گروه آزمايش اجرا شد. داده ها به كمك نرم افزار آماري SPSS 23 و با استفاده از آزمون تحليل كوواريانس چندمتغيري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته ها: با كنترل اثرات پيش آزمون، درمان مبتني بر پذيرش و تعهد در گروه آزمايش باعث بهبود متغيرهاي مهار خود (0.02=p)، خودانگيزشي (0.008=p)، خودنظم جويي هيجاني (0.047=p) و كاركرد شناختي هيجاني (0.001=p) شد. نتيجه گيري: آموزش درمان مبتني بر پذيرش و تعهد باعث ارتقاي كاركردهاي شناختي هيجاني جانبازان مي شود.