همكاري پليس كشورها براي ارتقاءكارآمدي مقابله با بزهكاري در پرتو اسناد بين‌المللي

مقابله با جرم و اعمال مجازات، يكي از مصاديق مهم اعمال حاكميت هر كشور به شمار مي‌آيد. در اين راستا و در بادي امر، هر كشور با تكيه بر توانمندي‌هاي خود و بر اساس مقررات داخلي، به مقابله با جرم مي‌پردازد. اما با توجه به افزايش جرائم و فراملي شدن برخي از آن‌ها، مقابله مٶثر با اين نوع از جرائم، مستلزم همكاري نزديك دولت‌هاست. از اين رو، معاضدت قضايي و همكاري‌هاي حقوقي متقابل كشورها كه از ديرباز در زمينه‌هاي مختلف وجود داشت، با تصويب كنوانسيون مبارزه با مواد مخدر و روان‌گردان 1988 و به دنبال آن كنوانسيون‌هاي مقابله با تأمين مالي تروريسم 1999، كنوانسيون مبارزه با جرائم سازمان‌يافته 2000 پالرمو، به ويژه كنوانسيون مبارزه با فساد 2003 مريدا، شكل جديدي به خود گرفته و به عنوان تعهدات بين‌المللي كشورهاي عضو تعيين گرديده است. فنون تحقيقات ويژه مانند كنترل حمل و تحويل تحت نظارت، تحقيقات نفوذي يا مخفي، تشكيل تيم تحقيقاتي مشترك، از جمله مهم‌ترين اين نوع همكاري‌هاست كه در پرتو اسناد و معاهدات بين‌المللي توسط مجريان نهاد عدالت كيفري صورت مي‌گيرد. در اين پژوهش سعي شده است با بررسي اسناد بين‌المللي و منطقه‌اي و مقررات ملي برخي از كشورها، شيوه‌هاي نوين همكاري پليس كشورها در اين زمينه‌ها مورد بررسي قرار گيرد