بررسي مقايسه‌اي شگردهاي پست ‌مدرنيستي در دو داستان از ابوتراب خسروي

پسامدرنيسميكي از جريان­ هاي نوظهور در ادب فارسي است كه به­ ويژه در ادبيات داستاني بسيار به آن توجه شده و به ­تازگي آثار گوناگوني با رويكرد پست­ مدرنيستي آفريده شده است. يكي از نويسندگاني كه بيشتر در داستان ­هاي كوتاه خود به گونه­ اي از اين جريان تأثير پذيرفته، ابوتراب خسروي است. در اين مقاله، كوشيده شده چگونكي كاربرد برخي از مهم­ترين شگردهاي پست­ مدرنيستي در دو داستان «تفريق خاك» و «داستان ويران» از مجموعه داستان اخير اين نويسنده تحليل و با هم مقايسه شود. از اين رو، در آغاز، خلاصه­ اي از دو روايت آمده است، سپس شگردهاي به كار رفته در هر يك بررسي شده و سرانجام كاركرد اين شگردها در دو داستان با يكديگر سنجيده شده است. يافته­ هاي پژوهش نشان داد كه داستان تفريق خاك با قرار دادن «وجود» به­ عنوان موضوع محوري، محتواي وجودشناسانه را در مقام عنصر اصلي متون پست­ مدرن برجسته كرده است؛ درحالي­ كه داستان ويران بيشتر از شگردهاي صوري به ويژه اتصال كوتاه بهره برده و در نتيجه توجه خواننده را بيشتر به ماهيت فرا داستاني اثر جلب كرده است.