بررسي محتوايي و سبكي نسخه‌ي خطي « ترجمه و شرح رساله‌ي طب القلوب»

آثار شناخته ‌شدة عرفاني، گسترة وسيعي از ادبيّات ايران را در بر مي‌گيرد؛ اين گستره هنوز آثار ناشناخته‌اي را از بزرگان اين سرزمين در خود نهفته دارد كه احيا و معرّفي آن‌ها بر عهدة ادب‌پژوهان است. نسخة مورد بررسي، ترجمه و شرح مفصّلي است به زبان فارسي بر رسالة «طبّ‌القلوب» علاء‌الدّين محمّد نقشبندي، آخرين پير نقشبندي كه به قلم فخرالدّين مظهر، از علما، فقها و منسوبان علاء‌الدين محمّد نقشبندي در سقز كردستان، در اوايل قرن 14 به رشتة تحرير درآمد. اين پژوهش با بهره‌گيري از شيوة «توصيفي- تحليلي» به بررسي اين نسخه پرداخته و نيز ويژگي‌هاي زباني، ارزش‌هاي ادبي و فكري آن را مورد تحليل قرار داده است. شرح رساله، نثري است روان، آميخته به نظم، آراسته به آيات و احاديث، اصطلاحات عرفاني و تركيب‌هاي گياه‌شناسي و طبي. يافته‌هاي تحقيق نشانگر آن است كه اين اثر ادبي متأثر از ادبيّات دورة بازگشت و نثر سعدي در گلستان است و از نظر زباني از قواعد زبان عربي تأثير پذيرفته و كهنگي واژگان و كلامش به سبب وفاداري به شيوة عرفاي سلف است.