تاثير رسانه هاي نوين بر دموكراسي در ايران

سده بيست و يكم بعنوان سده ارتباطات و رسانه ياد مي­شود. در اين دوران رسانه­ ها بازيگر اصلي زندگي سياسي شناخته مي­شوند. سياست در رسانه­ ها شكل و معنا مي­ يابد. البته بايد خاطر نشان كرد كه تاثيررسانه­ ها بر سياست را مي­توان از رويكرد منفي، مثبت و واقع بينانه بررسي كرد. ولي مي­توان گفت كه رسانه­ هاي نوين، سياست جديدي را صورت بندي كرده­اند، كه درراستاي دموكراسي سازي اثرات منفي و مثبت داشته است. چنانكه از يك سو پوپوليسم فني ايجاد كرده است. از سوي ديگر با افزايش آگاهي، ارتباط مردم با دولت و شفافيت در همه امور مواجه مي­شويم. حتي دموكراسي­ هاي نوين از جمله دموكراسي اجتماعي و خانوادگي شكل گرفته­ اند. در ايران رسانه ­ها با تاكيد بر مولفه ­هاي آگاهي، مشاركت، تحول در رابطه جامعه و دولت، ايجاد شبكه ­هاي اجتماعي، تاثيرات خاص در دموكراسي در ايران همچون اسلام حداقلي، خصوصي شدن بسياري از امور فرهنگي و اجتماعي و اقتصادي و انفعال سياسي شده است.