بررسي عوامل مؤثر بر مشاركت افراد جامعه در انفاق و ميزان پرداخت آن با تمركز بر ابعاد مختلف دينداري (مطالعه موردي: شهرستان آبدانان)

انفاق از اعمال عبادي مؤكد در اسلام بوده و مي‏تواند در يك نظام اقتصادي اسلامي مالي با ظرفيت‏هاي بالا، كاركردهاي مختلفي همچون كاهش فقر و نابرابري را به انجام برساند؛ با اين وجود هنوز حجم عظيمي از اين ظرفيت مورد استفاده قرار نگرفته‏است كه يكي از دلايل آن را بايد كمبود مطالعات در زمينه انگيزه‏هاي انفاق‏كنندگان دانست. در اين راستا مطالعه موردي حاضر با استفاده از روش ميداني به بررسي متغيرهاي جمعيت‏شناختي و انگيزه‏هاي افراد در انفاق در شهرستان آبدانان استان ايلام مي‏پردازد. تعداد نمونه اين مطالعه برابر با 370 نفر بوده كه پس از جمع‏آوري داده‏ها، عوامل مؤثر بر مشاركت در انفاق و ميزان آن با استفاده از الگوي دو مرحله‏اي هكمن مورد تحليل قرار گرفته ‏است. در اين الگو در مرحله اول عوامل مؤثر بر انفاق و عدم انفاق بررسي شده و سپس در مرحله دوم عوامل مؤثر بر ميزانِ پرداخت در ميان انفاق‏كنندگان مورد ارزيابي قرار گرفته‏است. نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه در سطح اطمينان 95 درصد و از بين متغيرهاي مورد بررسي، متغيرهاي دولتي شدن انفاق، نوع شغل (دولتي يا خصوصي)، ميزان انجام واجبات و ترك محرمات و ميزان انجام مناسك جمعي در مرحله اول بر مشاركت در انفاق اثرگذارند. هم‏چنين در مرحله دوم و در ميان كساني كه به انفاق مي‌پردازند، متغيرهاي ميزان اعتقاد به بهره‏وري و سودبخشي انفاق، ميزان اعتقاد به رضايت بخشي انفاق، ميزان سجاياي اخلاقي و ميزان انجام مناسك جمعي، بر مقدار انفاق اثرگذار مي‏باشند.