پژوهشي در انواع فنون ‌بافت دست‌بافته‌هاي قشقايي

فن(تكنيك) ‌بافت مهمترين عنصر در نظام‌بافندگي است كه عامل اصلي در بافتن يك دست‌بافته و آفرينش نقش و طرح است. چه اين‌كه بدون فنبافت و چگونگي رفتار تار، پود و پُرز، بافته‌اي به‌وجود نمي‌آيد. يافته‌هاي تحقيق حاضر چنين است : دست‌بافته‌هاي قشقايي براساس فن و ساختار بافت، به پنج طبقه پُرزدار، پودنما، تارنما، سوزني و تلفيقي تقسيم مي‌شوند. فنون رايج و معمول در نظام بافندگي قشقايي شامل لول‌بافت(نيم و تمام لول)، تخت‌بافت(تخت پودشُل و تخت پود سفت)، پيچ‌بافت و تلفيقي(تركيبي از فنون ياد شده) است. از دست‌بافته‌هاي پُرزدار مي‌توان به قالي و گبه و پودنماها(تخت پول شُل)‌ به گليم و چرخ و تارنماها(تخت پود سفت) به جاجيم، پلاس، اُيي، ششه‌درمه، جاجيم مركب‌بافي و سوزني‌ها به دوره‌چين(وارونه‌پيچ) و رند(جاجيم‌گل و سيباما) و تلفيقي(پُرزدار، تخت‌بافت و پيچ‌بافت) به تركمن‌نقش(قالي‌بُري) و گَچمه اشاره داشت.در طبقه گره بافت ها، قالي وگبه و در پودنماها، گليم و در تارنماها، جاجيم در پيچ بافت ها، رندبافي در جغرافياي قشقايي در حال بافت است و ساير موارد فراموش شده است. پژوهش پيش رو از نوع بنيادين و روش تحقيق از نوع تحليلي -توصيفي و شيوه گردآوري اطلاعات، ميداني است