دستاوردها و چالش هاي اجراي برنامه پزشك خانواده شهري در ايران: ديدگاه مديران و مجريان

زمينه و هدف: برنامه پزشك خانواده شهري يكي از اصلاحات نسبتاً بزرگ نظام مراقبت سلامت ايران است كه از سال 1391 در استان هاي فارس و مازندران اجرا شد. نظر به گذشت نزديك به 5 سال از اجراي برنامه، اين مطالعه با هدف شناخت دستاوردها و چالش هاي اجراي برنامه پزشك خانواده شهري از ديدگاه مديران و مجريان انجام گرفت. روش پژوهش: اين مطالعه توصيفيتحليلي به صورت مقطعي در زمستان 1395 در استان هاي فارس و مازندران انجام گرفت. جامعه پژوهش مديران و كارشناسان پايش گر برنامه پزشك خانواده شهري و نمايندگان پزشكان خانواده و مراقبين سلامت بودند كه به صورت سرشماري انتخاب شدند. ابزار جمع آوري داده ها پرسشنامه محقق ساخته حاوي 2 بخش و 15 سؤال بود كه روايي آن به تائيد رسيد. با برگزاري 29 پانل خبرگان، داده ها جمع آوري و در نرم افزار SPSS 23 با آزمون هاي t مستقل و آنووا تحليل شد. يافته ها: از كل 647 نفر مورد مطالعه در كل 2 استان با احتساب موارد تكراري، 1540 مورد دستاورد، 2387 مورد چالش و 1641 مورد راهكار عنوان گرديد. ميانگين تعداد دستاوردها، چالش ها و راهكارهاي عنوان شده به ازاي هر فرد به ترتيب 2/0 ± 2/38، 2/7 ± 3/70 و 2/0 ± 2/54 مورد بود. تكراري ترين دستاورد، چالش و راهكار ذكر شده به ترتيب، افزايش ميزان بيماريابي و مراقبت بيماري ها (430 نفر)، عدم پرداخت به موقع به پزشكان (198 نفر) و تامين منابع پايدار جهت پرداخت هاي به موقع (119 نفر) بود. بين ميانگين دستاوردها، چالش ها و راهكارهاي عنوان شده و بعضي از متغيرهاي فردي و اجتماعي رابطه معني دار وجود داشت (P 0/05). نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد افزايش ميزان بيماريابي مهم ترين دستاورد و عدم پرداخت به موقع بزرگترين چالش برنامه بود كه بايد مورد توجه سياست گذاران قرار گيرد.