مقايسۀ شخصيّت‌ پردازي زن در داستان هاي چوبك و دانشور

صادق چوبك(1295-1377) و سيمين دانشور(1300) جزو تكنيكي‌ترين داستان‌نويسان صاحب سبك از مكتب جنوب به شمار مي‌ر‌وند كه هركدام به لحن و بيان خاصّي به شخصيّت، خصايص و مصائب زنان در داستان‌هايشان پرداخته اند. در اين جستار، ضمن معرّفي كوتاه زندگي و آثار چوبك و دانشور و اشاره به انواع شخصيّت‌ها در داستان، از طريق باز‌خواني، تجزيه و تحليل آثار داستاني آنان كوشش مي‌شود، وجوه تشابه و تفاوت شيوه‌هاي شخصيّت‌پردازي و خصيصه‌هاي مثبت و منفي زنان و مؤلّفه‌هاي اصلي آن‌ها بررسي، مقايسه و ارزيابي و نتايج كمّي آن به شكل نمودارها و جدول‌هايي ارائه شود. دانشور به‌عنوان نويسندۀ زن پيشرو، بيش از شصت و پنج درصد از داستان‌هايش را به شخصيّت زنان اختصاص داده و چوبك، هفده درصد. دانشور در بازسازي شخصيّت‌هاي پوياي زن، واقع بينانه‌تر عمل كرده، در حالي‌كه چوبك با ديدگاه ناتوراليستي و با لحني بي‌پروا، كريه‌ترين چهره را از شخصيّت‌هاي ايستا و خرافي زن نشان داده است.