تحليل گفتمان تربيت معلم در حاكميت جمهو ري اسلامي ايران

در مقاله حاضر، گفتمان تربيتِ معلم در حاكميت جمهوري اسلامي ايران مورد تحليل قرار گرفته است. فرض پژوهش بر اين است كه گفتمان هاي حاكميتي كه بعد از انقلاب اسلامي مفصل بندي شده اند، نظام هاي معنايي را براي معلمان تعريف نموده اند كه جايگاه سياسي، اقتصادي و اجتماعي معلمان را در ساختارهاي قدرت، مكان يابي نموده است. اين نظام هاي معنايي شامل يك دال مركزي براي گفتمان تربيت معلم است كه نشانه هاي ديگر حول آن مفصل بندي شده اند. سؤالات پژوهش چنين است: نشانه هاي اصلي تربيت معلم در گفتمان هاي شكل گرفته بعد از انقلاب اسلامي چيستند؟ بسترهاي شكل گيري گفتمان هاي تربيت معلم بعد از انقلاب اسلامي چه بوده است؟ اين پژوهش بر مبناي الگوي نظريه گفتماني لاكلائو و موف و از طريق سندكاوي صورت گرفته است. مطابق يافته هاي پژوهش، دال مركزي تربيت معلم در گفتمان هاي شكل گرفته بعد از انقلاب اسلامي ايران به ترتيب زماني عبارت اند از: تربيت معلم انقلابي، تربيت معلم بعنوان كارگزار دولتي، توسعه سياسي معلم، تحول بنيادين در تربيت معلم، تربيت معلم بعنوان الگوي نظري و عملي مطابق نظام معيار اسلامي. گفتمان فراگير انقلاب اسلامي تأثير مستمري بر فرايند تربيت معلم داشته است. همچنين با تصويب سند تحول بنيادين و سند زيرنظام تربيت معلم و تأمين منابع انساني در نظام تربيت رسمي و عمومي، تربيت معلم جايگاهي راهبردي در نظام آموزش وپرورش يافته و با رويكردي آينده نگر و بلندمدت بدان نگريسته شده است.