مقايسه اثربخشي آموزش خود تنظيمي شناختي و آموزش فناوري اطلاعات بر رضايت شغلي كاركنان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي

مقدمه: هدف از پژوهش، مقايسه ميزان اثربخشي آموزش خود تنظيمي شناختي و آموزش فناوري اطلاعات بر رضايت شغلي كاركنان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي بود. روش: جامعه‌آماري اين پژوهش، شامل كليه كاركنان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي بود كه بر اساس اطلاعات دفتر آمار وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي تعداد آنان در شهر تهران در سال 1397-1396 هزار و پنجاه نفر بود. باتوجه به نيمه‌آزمايشي بودن تحقيق، تعداد شصت نفر به شيوه تصادفي انتخاب شدند و پس از همتاسازي براساس ملاك‌هاي سن، جنس، سابقه كار در سه گروه بيست نفري جايگزين شدند. به گروه اول آموزش فناوري اطلاعات و به گروه دوم آموزش خود تنظيمي شناختي داده شد. گروه كنترل، آموزشي دريافت نكرد. گروه‌هاي آزمايشي و كنترل در پيش‌آزمون و پس‌آزمون به پرسشنامه رضايت شغلي اسميت، كندال و هيولين1969 پاسخ دادند. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از روش‌ تي همبسته و تحليل كواريانس استفاده شد. داده‌ها به وسيله نرم افزار تحليل آماريSPSS22 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج: نتايج نشان داد كه تفاوت بين گروه‌هاي آزمايشي با گروه كنترل در سطح يك هزارم معنادار است. بدين معنا كه هر دو روش آموزشي فناوري اطلاعات و خودتنظيمي شناختي باعث افزايش رضايت شغلي كاركنان شده‌اند. همچنين بين گروه‌هاي آزمايشي تفاوت معناداري مشاهده نشد.0.05 p بحث و نتيجه‌گيري: هر دو آموزش بر گروه‌هاي آزمايش اثر بخشي يكسان و موثري بر رضايت شغلي كاركنان داشتند. بنابراين به مسئولين پيشنهاد مي‌شود، كه يكي از رويكردها را در سازمان خود مدنظر قرار دهند.