رابطه بين هوش هيجاني و نشاط ذهني با خودكارآمدي دانشجويان دانشگاه پيام نور

هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسي ارتباط بين هوش هيجاني و نشاط ذهني با خودكارآمدي دانشجويان بوده است. اين مطالعه از نوع توصيفي همبستگي بود. به اين منظور190 نفر (122دختر و 68 پسر) از دانشجويان دوره كارشناسي دانشگاه پيام نور لردگان با روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي به عنوان شركت كنندگان در پژوهش انتخاب شده اند و براي جمع آوري داده هاي مورد نياز از پرسشنامه هاي هوش هيجاني بار آن، خودكارآمدي شوآرتزر و پرسشنامه نشاط ذهني موقعيتي استفاده گرديد. نتايج حاصل از محاسبه پايايي و روايي ابزارها، حاكي از پايايي و روايي قابل قبول آن ها بود. داده هاي بدست آمده با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه به شيوه همزمان مورد بررسي قرار گرفت. بر اساس نتايج اين پژوهش، هوش هيجاني و نشاط ذهني با خودكارآمدي رابطه مثبت و معناداري دارد P 0/001. همچنين نتايج تحليل رگرسيون چندگانه نشان داد كه تركيب خطي هوش هيجاني و نشاط ذهني توان پيش بيني خودكارآمدي را دارد. هوش هيجاني و نشاط ذهني به ترتيب 28 و 34 درصد از واريانس مشترك خودكارآمدي را پيش بيني مي كنند.