بررسي رابطه طرحواره هاي ناسازگار اوليه زوجين و سازگاري زناشويي در دانشجويان متاهل واحد علوم تحقيقات تهران

طرحواره ها در احساسي كه ما از خودمان داريم نقش محوري دارند.آنها دانش ما را در مورد خودمان و جهان شكل مي دهند،به نحوي كه وقايع زندگي را بر اساس آنها پيش بيني و تنظيم مي نماييم. هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه طرحواره هاي ناسازگار اوليه زوجين و سازگاري زناشويي در زوجين متاهل واحد علوم تحقيقات تهران مي باشد. جامعه آماري پژوهش شامل 50 زوج ( 100 نفر )از دانشجويان متاهل واحد علوم تحقيقات تهران بودند كه ملاك هاي ورود به پژوهش را برآورده نموده اند، و با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي انتخاب گرديدند. جهت جمع آوري داده ها از دو پرسشنامه شامل پرسشنامه ي طرحواره هاي ناسازگاري اوليه يانگ فرم بلند و سازگاري زناشويي اسپانير استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده ها از روش تحليل رگرسيون و آزمون كاي اسكور ( خي دو ) استفاده شد. نتايج پژوهش نشان دادند كه، 1.بين طرحواره هاي ناسازگار اوليه با سازگاري زناشويي در دانشجويان متاهل واحد علوم تحقيقات تهران رابطه منفي و معناداري وجود دارد. 2.بين هر يك از حيطه هاي طرحواره هاي ناسازگار اوليه با سازگاري زناشويي در دانشجويان متاهل واحد علوم تحقيقات تهران رابطه منفي و معناداري وجود دارد. 3. بين زوجين سازگار و ناسازگار در ميزان استفاده از طرحواره هاي ناسازگار اوليه تفاوت وجود دارد