بررسي ميزان احساس تبعيض مذهبي در ميان دانشجويان شيعه افغانستان (مطالعه موردي دانشگاه كابل)

از دو دهه اخير و پس از تصويب قانون اساسي افغانستان در سال 1382 و پذيرش آزادي اقليت‌هاي مذهبي و قومي، موضوع هويت مذهبي به يكي از مسائل مورد توجه مبدل گشت. اين پژوهش، با هدف بررسي رابطه ميان ميزان احساس تبعيض مذهبي دانشجويان شيعه از خدمات رفاهي، دانشجويان اهل­ سنت، محيط دانشگاه، اساتيد و كارمندان دانشگاه دولتي كابل نگاشته شده است. روش تحقيق به صورت پيمايشي بوده و براي تحليل و توصيف داده‌هاي آماري از آزمون هم­بستگي پيرسون استفاده شده است. جامعه آماري آن تمام دانشجويان شيعه دانشگاه كابل از سال 1395- 1397 است كه از ميان آن­ها، 262 نفر از طريق فرمول كوكران انتخاب شده و روش نمونه­گيري آن از نوع چند مرحله­ است كه تركيبي از روش تصادفي خوشه­­اي است. نتايج نشانگر آن هستند كه بيش از 80 درصد دانشجويان شيعه، نسبت به اساتيد، محيط دانشگاه و كارمندان دانشگاه احساس تبعيض مذهبي مي­كنند. ولي اين احساس تبعيض نسبت به خدمات رفاهي و نيز دانشجويان اهل ­سنت با درصدي كم­تر (30 درصد) است. عواملي مانند جنسيت، سن، رشته تحصيلي و قوميت، تأثير چنداني در ميزان تبعيض ندارد و در نتيجه ميان اين عوامل و تبعيض، رابطه معنادار موجود نيست، بلكه يافته­ هاي پژوهش نشان مي­دهد رابطه معناداري ميان مذهب و تبعيض وجود دارد.