نقش ميانجيگري يادگيري فردي در رابطه يادگيري الكترونيكي و پيشرفت تحصيلي (مطالعه موردي: دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد محمودآباد)

هدف پژوهش: هدف اصلي پژوهش حاضر بررسي نقش ميانجي‌گري يادگيري فردي بين يادگيري الكترونيكي و پيشرفت تحصيلي دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد محمودآباد بوده است. روش پژوهش:اين تحقيق برحسب هدف از نوع كاربردي و برحسب نحوه گردآوري داده‌ها از نوع توصيفي و از گروه پيمايشي، همبستگي مي‌باشد. جامعه آماري:جامعه آماري اين تحقيق دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد محمودآباد بود كه بر اين اساس 293 نفر از دانشجويان دانشگاه مورد تحقيق به روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي انتخاب شدند. روش انجام پژوهش: ابزار اندازه‌گيري اين تحقيق سه پرسشنامه استاندارد يادگيري الكترونيكي (كينز، 2004)، يادگيري فردي (مقيمي، 1390) و پيشرفت تحصيلي (والراند، 1989) بود. براي تعيين روايي پرسشنامه‌ها ازروايي صوري و به منظور تعيين پايايي ابزار، از ضريب آلفاي كرونباخ (براي پرسشنامه‌هاي يادگيري الكترونيكي برابر 0/825، يادگيري فردي برابر 0/863 و پيشرفت تحصيلي برابر 0/847) استفاده شد. داده‌هاي پژوهش با استفاده از آزمون ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون و با بكارگيري نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل واقع شدند. يافته و نتيجه پژوهش: تحقيق نشان داد كه، بين يادگيري الكترونيكي با پيشرفت تحصيلي در بين دانشجويان رابطه معنادار وجود دارد و تحقيق نشان داد كه، بين يادگيري الكترونيكي با يادگيري فردي در بين دانشجويان رابطه معنادار وجود دارد و هم‌چنين تحقيق نشان داد كه، بين يادگيري فردي با پيشرفت تحصيلي در بين دانشجويان رابطه معنادار وجود دارد. در نهايت يادگيري فردي بين يادگيري الكترونيكي و پيشرفت تحصيلي دانشجويان نقش ميانجي‌گيري دارد.

this article has no abstract