رابطه ي بين سبك زندگي و ميزان آگاهي از روشهاي تغيير و اصلاح رفتار با سبك مديريت كلاس درس معلمان ابتدايي شهرستان شبستر

هدف پژوهش حاضر، پيش­بيني سبك مديريت كلاسي معلمان بر اساس آگاهي از روش­هاي اصلاح و تغيير رفتار و سبك زندگي مي­باشد. روش تحقيق پژوهش حاضر، از نوع همبستگي است. جامعه آماري شامل كليه­ي معلمان مقطع ابتدايي شهرستان شبستر در سالتحصيلي 94-95 است. روش نمونه گيري مورد استفاده در اين تحقيق، نمونه­گيري به صورت تصادفي طبقه­اي انجام گرفت. جهت تعيين حجم نمونه از جدول مورگان استفاده شد كه مطابق اين جدول، 233 نفر به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. در اين پژوهش براي جمع­آوري داده­ها از پرسشنامه­هاي سبك زندگي ميلر و اسميت، پرسشنامه سبك مديريت كلاس ولفگانگ و گليكمن و پرسشنامه­ي محقق­ساخته­ي آگاهي از روش­هاي اصلاح رفتار استفاده شده است. براي تجزيه و تحليل داده­هاي پژوهشي از روش­هاي آمار توصيفي و استباطي شامل همبستگي پيرسون، رگرسيون چندگانه استفاده گرديد. نتايج نشان داد كه بين سبك زندگي متعادل و ميزان آگاهي از روش­هاي اصلاح و تغيير رفتار با سبك مديريت كلاسي غيرمداخله گر معلمان، رابطه مثبت و معنادار وجود دارد و سبك مديريت كلاسي معلمان بر اساس سبك زندگي و ميزان آگاهي از روش­هاي اصلاح و تغيير رفتار، قابل پيش­بيني است. مقدار همبستگي سبك زندگي و سبك مديريت كلاسي، 36/0 مي­باشد (01/0p ≤ ). مقدار همبستگي آگاهي از روش­هاي اصلاح و تغيير رفتار و سبك مديريت كلاسي، 81/0 مي­باشد (01/0p≤). به صورت كلي، 67 درصد واريانس سبك مديريت كلاسي، مربوط به عامل­هاي آگاهي از روش­هاي اصلاح و تغيير رفتار و سبك زندگي مي‌باشد.