اثربخشي روايتدرماني گروه بر اميد و سلامت روان زنان مطلقه مراجعه كننده به اورژانس اجتماعي بهزيستي شهرستان ساري در سال 1394

طلاق يكي از شديدترين تنيدگيهاي زندگي انساني است كه پيامددهاي رواند ي نداگواري همچدون كد اهش اميدد و سلامت رواني را در پي دارد. مطالعه حاضر با هدف كارآزمايي اثربخشي روايتدرماني گروه بر اميد و سد لامت رواندي زنان مطلقه انجام شده است. اين مطالعه از نوع نيمهآزمايشي با طرح پيشآزمون پسآزمون بدا گدروه گد واه اسدت. - جامعه آماري مورد مطالعه كليه زنان مطلقه مراجعهكننده به اورژانس اجتماعي بهزيستي شهرستان ساري بودهاند كده طي شش ماه گذشته زندگي خود تجربه جدايي و طلاق داشتهاند. از جامعه آمداري مزبدور 40 زن مطلقده بده شديوه نمونهگيري در دسترس انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه به طور برابر ) 20 نفر( قد رار گرفتندد. آزمودنيهاي گروه آزمايش به مدت 8 جلسه تحت روايتدرماني گروه قدرار گرفتندد و گدروه گد واه هدي مداخلده اي دريافت نكردند. از مقياس اميد اسنايدر ( 1991 ) و پرسشنامه سدلامت روان گلددبر ) 1972 ( نيدز بدراي جمد آوري دادههاي پژوهش استفاده شد. دادههاي به دست آمده با اسدتفاده از روش كوواريدانس مدورد تجزيده و تحليد ل قدرار گرفت. نتايج اين مطالعه نشان ميدهد كه روايتدرماني گروه موجب ارتقاي اميدد و بهبدود شد اخصهداي سدلامت رواني در زنان مطلقه شده است ( 01 / 0P<). مطابق با يافتههاي اين مطالعه روايتدرماني گروه راهبرد باليني مدثثري براي كاهش آثار سث روانشناختي طلاق ميباشد.