اثربخشي اميددرماني گروهي مبتني بر رويكرد اسنايدر بر باورهاي خودكارآمدي تحصيلي، سرزندگي تحصيلي و بهزيستي روان‌شناختي دانشجويان

بدون عنوان

مطالعه حاضر با هدف تعيين اثربخشي آموزش گروهي مبتني بر اميددرماني بر باورهاي خودكارآمدي تحصيلي، سرزندگي تحصيلي و بهزيستي روان­شناختي دانشجويان انجام شد.. اين پژوهش، يك مطالعه تجربي، از نوع پيش­آزمون- پس­آزمون با گروه كنترل بود. ابتدا از طريق نمونه گيري تصادفي از 120 دانشجو آزمون­هاي خودكارآمدي تحصيلي دانشجويان اومن و فرامن (1988)، سرزندگي تحصيلي حسين چاري و دهقاني­زاده (1391) و بهزيستي روان­شناختي ريف (1989)به عمل آمد. سپس تعداد 30 نفر از جامعه فوق كه نمره پايين­تري را در اين آزمون­ها كسب كرده بودند، انتخاب شدند. از اين تعداد، 15 نفر براي گروه آزمايش و 15 نفر براي گروه كنترل به صورت جايگزيني تصادفي انتخاب شدند. گروه آزمايش روش اميددرماني اسنايدر را طي هشت جلسه نود دقيقه­اي (هر هفته يك جلسه) دريافت كردند. پس از اتمام جلسات مجدداً آزمون­هاي خودكارآمدي تحصيلي،‌ سرزندگي تحصيلي و بهزيستي روانشناختي روي دو گروه، اجرا گرديد. داده­ها با استفاده از روش آماري تحليل كوواريانس تك متغيره در نرم افزار spss نسخه 24 تجزيه و تحليل شد .بر اساس نتايج اين مطالعه، ميانگين نمرات خودكارآمدي تحصيلي (01/0< P، 217/33 = F) ، سرزندگي تحصيلي (01/0< P، 647/71 = F) و بهزيستي روانشناختي (01/0< P، 28/97 = F) در مرحله پس­آزمون در گروه آزمايش افزايش معناداري را نشان داد. اما اين تغييرات در گروه كنترل معنادار نبود. بر اساس نتايج اين مطالعه مي­توان گفت كه آموزش اميددرماني مبتني بر رويكرد اسنايدر به شيوه گروهي سبب افزايش خودكارآمدي تحصيلي، سرزندگي تحصيلي و بهزيستي روان­شناختي در دانشجويان مي­شود. بنابراين توصيه مي­شود به منظور ارتقاي كيفيت زندگي دانشجويان، ارائه خدمات آموزشي و برنامه­هاي ارتقادهنده اميد با روش­هاي مناسبي مانند يادگيري بر اساس حل مسأله با مشاركت فعال دانشجو در فرآيند بحث با برنامه­ريزي مدون انجام پذيرد.

فاقدچكيده