تحليل گرايش‌هاي فلسفي حكيم سبزواري پيرامون چگونگي پيدايش كثير از واحد (نظام فيض)

از نظر حاجي افاضه آن است كه از فياض، فيض صادر شود و از او چيزي كاسته نشود و در قوس صعود چيزي به او افزوده نشود. او ايجاد را به دو قسم حقيقي و مصدري تقسيم كرده و ايجاد حقيقي را وجود منبسط معرفي كرده است و در تبيين مشايي بسان حكيمان مشايي ميان نظريه عقول و هيأت بطلميوس ارتباط برقرار كرده و بر اين باور است كه از عقل اول تا عقل نهم، هر كدام يك فلك ايجاد كرده و عقل دهم فلكي ندارد، اما مدبر موجودات زميني است و بسان اين حكيمان از عوالم لاهوت، جبروت، ملكوت و ناسوت سخن مي‌گويد. او در تبيين اشراقي از ارباب انواع و نور سخن مي‌گويد. ملاهادي در تبيين صدرايي از حديث حضرت علي(ع) پيرامون ماهيت عقل استفاده مي‌كند و هم مانند ملاصدرا در صدد جمع آراء درباره صادر اول بودن عقل يا وجود منبسط است. او در تبيين مشايي اشراقي و اشراقي صدرايي، به صورت تركيبي از عناصر مشايي، اشراقي و صدرايي بهره گرفته است.