تطابق فرهنگي و بررسي ويژگيهاي روا نسجي نسخه فارسي مقياس اشتياق زناشويي در افراد متأهل ايراني

هدف اين تحقيق بررسي ساختار عاملي و ويژگيهاي روانسجي مقياس اشتياق زناشويي در بين افراد متأهل ساكن در شهر شيراز بود. بدين منظور 420 فرد متأهل 210 زن و 210 مرد ساكن شهر شيراز به شيوه نمونهگيري در دسترس انتخاب شدند. از شركتكنندگان خواسته شد تا مقياس اشتياق زناشويي سينگر و لابانكو، 2005، پرسشنامه رشد روانشناسي دوسويگي )جنرو و همكاران، 1992 ( و دلزدگي زناشويي پاينز، 1996 را تكميل كنند. از روايي محتوايي، تحليل عاملي اكتشافي و تأييدي و روايي همگرا و واگرا براي بررسي روايي پرسشنامه استفاده شد. نتايج تحليل دادهها نشان داد كه ضريب همساني دروني به روش آلفاي كرونباخ براي كل پرسشنامه مقدار 901 / 0 بود. روايي همگرايي همبستگي با آزمون رشد روانشناسي دوسويگي( 59 / 0 و روايي واگراي همبستگي با پرسشنامه دلزدگي زناشويي 54 /. به دست آمد - 001 / 0 p< . روايي محتوايي مورد تأييد شش روانشناس قرار گرفت كه تأييد شد . نتايج تحليل عاملي تأييدي از ساختار تك عاملي اشتياق زناشويي در نمونه ايراني حمايت كرد . (CFI=0.91, IFI= 0.901, RMSEA= 0.042) به نظر ميرسد اين پرسشنامه از قابليتهاي لازم براي سنجش سازه دوسويگي در بين زوجين ايراني برخوردار است و ميتوان از آن براي مقاصد باليني و پژوهشي درزمينة مسائل و روابط زوجين استفاده كرد.