تأثير تغيير سياست‌هاي يارانه‌اي بر فقر غذايي در جامعه روستايي استان فارس در فاصله سال‌هاي 1387 تا 1393

در ايران، در آذرماه سال 1389، سياست اعطاي يارانه از رويكرد همگاني به رويكرد هدفمند تغيير كرد. بديهي است اين تغيير سياست بر وضعيت فقر غذايي در جامعه روستايي تأثير مي‌گذارد. از اين‏رو، هدف مطالعه حاضر بررسي پيمايشي تأثير اين تغيير سياست بر فقر غذايي در جامعه روستايي استان فارس بود. در اين راستا، از هرم غذايي به‌عنوان راهنماي برنامه غذايي متعادل و از شاخص‌هاي فقر غذايي در چارچوب رويكرد چندبعدي فقر شامل شاخص نسبت سرشمار و شاخص نسبت شكاف فقر غذايي استفاده شد. داده‌هاي لازم از طرح هزينه درآمد خانوارهاي روستايي در سال­هاي 1387، 1389، 1391 و 1393 به‌دست آمد. نتايج نشان داد كه سياست‌هاي يارانه‌اي (صرف‏نظر از نوع آن) ابزاري مؤثر براي كاهش نرخ و عمق فقر غذايي در گروه‌هاي غذايي جامعه روستايي است؛ همچنين، تغيير در سياست يارانه‌اي موجب افزايش 98/10 درصدي نرخ فقر غذايي و 02/23 درصدي عمق فقر غذايي در گروه چربي‌ها و نيز به‌ترتيب، افزايش 10/10 و 31/29 درصدي در گروه قندها و كاهش 03/31 و 17/38 درصدي در گروه غلات شده است. بر اين اساس، در راستاي بهبود و ارتقاي اثربخشي سياست هدفمندي يارانه‌ها در مقابله با فقر غذايي، پرداختن به ابزارهاي تكميلي از قبيل سياست‌هاي جبراني و افزايش سطح سواد تغذيه‌اي خانوارها ضروري مي‌نمايد.