اثربخشي به سياستگذاري دفاعي جمهوري اسلامي ايران ؛در پرتو كاربست منابع فرهنگي قدرت نرم

اتخاذ تصميم­ها و سياست­هاي مطلوب و اثربخش در حوزه دفاعي، نيازمند بهره­گيري حداكثري از منابع سخت و نرم است. از جمله منابعي كه از آن مي­توان در اثربخشي به سياستگذاري دفاعي استفاده نمود، منابع فرهنگي قدرت نرم است. اين مقاله به بررسي و تحليل اثربخشي به سياستگذاري دفاعي جمهوري اسلامي ايران در پرتو كاربست منابع فرهنگي قدرت نرم مي­پردازد و تلاش مي­كند به اين پرسش­ پاسخ دهد كه كاربست منابع فرهنگي قدرت نرم در اثربخشي به سياستگذاري دفاعي جمهوري اسلامي ايران چگونه است؟ براي پاسخ به اين پرسش­ها، با استفاده از روش اسنادي (كتابخانه­اي) و ميداني (مصاحبه) داده­ها و اطلاعات جمع ­آوري، و با شيوه كيفي و از طريق كدگذاري باز و محوري تجزيه و تحليل گرديده­اند. جامعه آماري اين تحقيق، شامل تعداد 22 نفر از استادان، صاحب­نظران، پژوهشگران و كارشناسان و مجريان مربوط به حوزه پژوهش است كه با استفاده از روش تعيين نمونه‌گيري زنجيره‌اي (گلوله برفي) انتخاب شده­اند. نتايج حاصل از مصاحبه با صاحب­نظران، حاكي از آن است كه كاربست منابع فرهنگي قدرت نرم ج.ا. ايران نقش مؤثري را در اثربخشي به تصميم­گيري­هاي سياستگذاران دفاعي، شكل دادن به داده­هاي سياست دفاعي و تسهيل در دستيابي به هدف­هاي دفاعي و نظامي دارد. نشانه­هاي اين اثربخشي را در شكل­دهي به ساختار ذهني سياستگذاران دفاعي، فعليت بخشيدن و تحرك­بخشي به سياستگذاري دفاعي، توكل به خدا، صبر و استقامت، بهره­گيري از راه­حل­هاي علمي در سياستگذاري­ها، نظم و انسجام­ در فرآيند سياستگذاري دفاعي، بسيج مردمي، تهييج روحيه و ايجاد آمادگي در نيروها، خودباوري و اعتماد به نفس، بازدارندگي مؤثر و ... مي‌توان مشاهده كرد.