ادب عربي در آينه شعر فرخي سيستاني

يكي از جذّاب ترين زمينه‌هاي مطالعه و پژوهش در ادبيّات مشرق زمين، پرداختن به تأثير متقابل آثار ادبي در زبان هاي پارسي و عربي و به‌ويژه درون مايه هاي مشترك ديوان هاي شعري پارسي و عربي است كه از كهن ترين مباحث ادبيّات تطبيقي و در عين حال از دشوارترين زمينه‌هاي پژوهش در اين عرصه نيز به شمار مي رود. در جستار فراروي كه به شيوه‌ علمي – پژوهشي فراهم آمده، نگارنده كوشيده است كه با روش تحليلي - توصيفي و بر اساس مكتب فرانسه در ادبيّات تطبيقي، تأثير شعر و ادب عربي را بر ديوان فرّخي سيستاني شاعر پارسي قرن پنجم هجري كاوش نمايد. پژوهش حاضر، پس از پيشگفتار و پرداختن به سبك شعري فرّخي، به تأثير قرآن و واژگان و نام‌هاي عربي بر ديوان وي اشاره اي كوتاه نموده، سرانجام به مبحث تفصيلي مقاله، يعني مقايسۀ نمونه‌هاي متعدّدي از اشعار و امثال عربي با اشعار فرّخي پرداخته‌ و ازجمله به اين نتيجه رسيده است كه فرّخي، در عين تأثيرپذيري از تعبيرها و تصاوير شعر و ادب عربي، شاعري خلّاق و مضمون آفرين است؛ ديگر اينكه در ادبيّات مشرق زمين و به ويژه شعر فرّخي، فرهنگ غلبه‌ قلم بر تير و شمشير كه آرزوي انسان‌هاي فرهيخته‌ عصر حاضر است، به خوبي جلوه گر شده است. اميد، آنكه اين كاوش نامه، پيوند ديرين ادب پارسي و عربي را بيش از پيش بنمايد و منبعي ديگر به منابع پژوهش هاي تطبيقي بيفزايد.