تاثير مشاركت اجتماعي بر خانواده‌گرايي در بين جوانان شهر تهران

فاقد عنوان لاتين

مشاركت اجتماعي در كنار ديگر سرمايه‌ها فرايند پيش‌بيني‌شده در برنامه‌ها را تسهيل و امكان تحقق اهداف را فراهم مي‌سازد. سنجش مشاركت اجتماعي في‌نفسه عملي معطوف به ساخت سرمايه اجتماعي بوده است و خانواده بنيادي‌ترين گروه و خاستگاهي كه جوانان با آن در ارتباطند در شكل‌گيري سرمايه اجتماعي آنان بسيار حائز اهميت است. نظريه‌هايي كه چارچوب نظري را مي‌سازند، تلفيقي از نظريه‌هاي سرمايه اجتماعي بعد مشاركت اجتماعي بورديو و نظرات خانواده‌گرايي بود. هدف اين تحقيق «تاثير مشاركت اجتماعي بر خانواده‌گرايي در بين جوانان شهر تهران» با روش پيماييشي و از نوع توصيفي و تبييني مي‌باشد. جامعه آماري كليه جوانان بالاي 18 تا 29 ساله شهر تهران در سال 1397- 1396 مي‌باشند. برآورد حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران 382 نفر از پنج نقطه شهر تهران بود. نمونه‌گيري به ‌صورت خوشه اي و تصادفي در پنج نقطه شهر تهران بود. در اين تحقيق از دو پرسشنامه خانواده‌گرايي و مشاركت اجتماعي كه روايي و پايايي آنها توسط ضريب الفاي كرونباخ 0/83 سنجيده شد. به‌منظور تفسير يافته‌ها از ضرايب رگرسيوني استاندارد شده يعني بتا استفاده شد و مشاركت اجتماعي با ضريب 0/194 بر خانواده‌گرايي اثر داشت. در نهايت مي‌توان نتيجه گرفت رابطه بين متغير مشاركت اجتماعي و خانواده‌گرايي معني‌دار مثبت و مستقيم مي‌باشد.

فاقد چكيده لاتين