بررسي شيوع كراتيت قارچي در مبتلايان به اولسر قرنيه

مقدمه: هدف از انجام اين مطالعه، تعيين شيوع نسبي كراتيت قارچي با استفاده از روش‌هاي آزمايشگاهي در مبتلايان به اولسر قرنيه بود. روش‌ها: در اين مطالعه تعداد 220 بيمار مبتلا به زخم قرنيه كه در طي سال‌هاي 92-1391 به بيمارستان چشم‌پزشكي فيض اصفهان مراجعه نمودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. تعداد 40 بيمار مشكوك به كراتيت قارچي، توسط چشم‌پزشك، معاينه شدند و عمل نمونه‌گيري به صورت تراشه‌برداري (Scraping) انجام شد. قسمتي از تراشه در همان زمان بر روي دو محيط كشت سابورو دكستروز آگار (Sabouraud dextrose agar) و محيط BHI (Brain heart infusion) به صورت نشاكاري انتقال داده شد و با باقي‌مانده‌ي تراشه، گسترش نازكي بر روي لام تهيه گرديد و در آزمايشگاه قارچ‌شناسي دانشكده‌ي پزشكي به روش گرم و گيمسا رنگ‌آميزي شد. يافته‌ها: در اين مطالعه، بيماران شامل 16 زن (40 درصد) و 24 مرد (60 درصد) در سنين 83-20 سال (ميانگين سني 17/7 ± /61 سال) بودند. در آزمايش مستقيم، در 8 مورد (20 درصد) ميسيليوم رشته‌اي، اكتينومايست و مخمر مشاهده شد كه 5 مورد آن مربوط به گونه‌ي فوزاريوم و آسپرژيلوس فلاووس بودند و 2 مورد ديگر مربوط به اكتينومايست و 1 گونه مربوط به مخمر مالاسزيا گزارش گرديد. مهم‌ترين عوامل ايجاد كننده‌ي بيماري، جراحي چشم، ضربه، ابتلا به ويروس هرپس چشمي و استفاده از مژه‌ي مصنوعي بود. نتيجه‌گيري: جهت تشخيص به موقع كراتيت قارچي، تهيه‌ي اسمير و رنگ‌آميزي آن در كنار كشت بسيار كمك كننده مي‌باشد و درمان مناسب بايد بر اساس نتايج به دست آمده و گونه‌ي قارج انجام گيرد.