اثربخشي آموزش مهارت جرات ورزي بر كاهش پرخاشگري و عدم تحمل بلاتكليفي در دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر سراب

هدف اصلي پژوهش حاضر تعيين اثربخشي آموزش مهارت جرات ورزي بر كاهش پرخاشگري و عدم تحمل بلاتكليفي در دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر سراب بود.روش پژوهش، شبه آزمايشي از نوع پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه اين پژوهش متشكل از كليه دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر سراب بوده است.روش نمونه گيري به صورت در دسترس و داوطلبانه بود. آزمودنيهاي هر دو گروه آزمايشي و كنترل در دو مرحله پيش آزمون و پس آزمون به پرسشنامه پرخاشگري باس و پري ) 1992 (و مقياس عدم تحمل بلاتكليفي فريستون و همكاران) 1994 ( پاسخ دادند. گروه آزمايشي بعد از مرحله پيش آزمون در طي 8 جلسه آموزشي در كلاس هاي برنامه آموزش جرات ورزي شركت كردند وگروه كنترل هيچ مداخله اي دريافت نكرد. بر اساس نتايج به دست آمده از اجراي آزمون آماري مانكوآ ، مداخله آموزشي مبتني بر جرات ورزي باعث كاهش معني دار نمرات پرخاشگري و عدم تحمل بلاتكليفي شد. اندازه اثر بدست آمده براي اين مداخله در متغير پرخاشگري برابر 06 / 0 و براي متغير عدم تحمل بلاتكليفي برابر 02 / 0 بود. بر اين اساس آموزش مهارت جرات ورزي مي تواند به عنوان يك روش مداخله اي موثر براي كاهش پرخاشگري و عدم تحمل بلاتكليفي به كار رود.