بررسي علل شكايت‌هاي مربوط به پوست و زيبايي در دفاتر سازمان‌ پزشكي قانوني استان اصفهان طي سال‌هاي 1381 تا 1392

مقدمه: خطاهاي پزشكي به طور تقريبي عمده‌ترين دليل اقامه‌ي دعاوي عليه پزشكان در سال‌هاي اخير بوده است و مقدار قابل توجهي از اين شكايات، مربوط به مسايل قابل اجتناب است. از اين رو، مطالعه‌ي حاضر با هدف بررسي علل شكايت‌هاي مربوط به پوست و زيبايي جهت ارايه‌ي راه‌هاي پيش‌گيري مناسب، انجام شد. روش‌ها: در اين مطالعه‌ي توصيفي، پرونده‌هاي شكايت از قصور پزشكي رشته‌ي پوست موجود در سازمان‌هاي پزشكي قانوني استان اصفهان، طي سال‌هاي 92-1381 مورد مطالعه قرار گرفت. روايي صوري ابزار مطالعه (چك ليست)، توسط متخصصين مربوط مورد تأييد قرار گرفت. با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS، براي متغيرهاي كمي ميانگين و انحراف معيار و براي متغيرهاي كيفي فراواني مطلق و نسبي محاسبه شد. جهت بررسي ارتباط آماري متغيرها از آزمون 2^χ استفاده شد. يافته‌ها: بيشترين فراواني شكايت بيماران از پزشكان در استان اصفهان از متخصصين (62/7 درصد) بود. در پرونده‌هاي بيماران شاكي، رأي صادره براي پزشكان در 41/9 درصد قصور، 55/8 درصد برائت و 2/3 درصد مختومه بدون رأي بود. همچنين، ديه‌ي تعيين شده در 55/6 درصد پرونده‌ها كمتر از 25 درصد، در 22/2 درصد پرونده‌ها 50-25 درصد و در 22/2 درصد پرونده‌ها، بيش از 50 درصد تعيين شد. بر اساس آزمون 2χ، ارتباط آماري معني‌داري بين رأي صادره با نوع مدرك تحصيلي پزشكان استان اصفهان مشاهده نشد (0/050 P). نتيجه‌گيري: بيشترين قصور مربوط به پزشكان متخصص بود و اين شكايات، به طور عمده از متخصصين رشته‌هاي غير مرتبط وجود داشت. به همين علت، اطمينان يافتن از انجام مراحل تشخيصي و درماني بر اساس تخصص افراد و عدم دخالت در ساير رشته‌هاي غير مرتبط با تخصص پزشك، توصيه مي‌گردد.