بررسي مقايسه‌اي ويژگي‌هاي دو نوع صرع فراگير و موضعي بر اساس تاريخچه‌ي خانوادگي صرع

مقدمه: در اتيولوژي صرع، عوامل مختلفي مطرح است كه يكي از اين عوامل، ژنتيك مي‌باشد. هدف از اين مطالعه، بررسي مقايسه‌اي تأثير تاريخچه‌ي خانوادگي مثبت در دو نوع صرع فراگير و موضعي و مقايسه‌ي تفاوت‌هاي ويژگي‌هاي بيماران بر اساس تاريخچه‌ي خانوادگي بود. روش‌ها: مطالعه‌ي حاضر، يك مطالعه‌ي توصيفي- تحليلي گذشته‌نگر و مقطعي بود. اطلاعات بيماران (با تشخيص قطعي صرع توسط متخصص مغز و اعصاب) مراجعه كننده به كلينيك صرع بيمارستان‌هاي آيت‌اله كاشاني و الزهراي (س) اصفهان طي سال‌هاي 92-1388 وارد مطالعه گرديد. با استفاده از پرسش‌نامه، اطلاعات دموگرافيك بيماران و تاريخچه‌ي خانوادگي آن‌ها از نظر وجود بيماري صرع در خانواده، درجه‌ي يك و دو تعيين شد. يافته‌ها: رابطه‌ي مثبتي بين صرع موضعي و تاريخچه‌ي خانوادگي مثبت صرع در بيماران مبتلا وجود داشت (0/046 = P)؛ چنين رابطه‌ي مثبتي در بيماران مبتلا به صرع عمومي مشاهده نشد (0/098 = P). در بيماران مبتلا به هر دو نوع صرع، اكثريت معني‌داري از افراد با الكتروانسفالوگرافي (Electroencephalography يا EEG) و CT scan (Computed tomography scan) غيرطبيعي مغز بدون سابقه‌ي خانوادگي بودند. بر حسب جنسيت، وضعيت تأهل و دارا بودن تحصيلات آكادميك، اكثر افراد سابقه‌ي خانوادگي نداشتند (0/001 P)؛ اما مدت تشنج بيماران مبتلا به صرع موضعي براي افرادي كه سابقه‌ي خانوادگي درجه‌ي دو داشتند، بالاتر از سايرين بود. نتيجه‌گيري: با توجه به وجود ارتباط معني‌دار بين صرع موضعي و تاريخچه‌ي خانوادگي صرع، توصيه مي‌شود مطالعات بيشتري هم در سطح مولكولي و هم در سطح اپيدميولوژيك در حجم‌هاي وسيع‌تر انجام شود كه نقش عوامل ژنتيكي در بروز اين بيماري نمايان‌تر گردد.