واكاوي مفهوم آرمانشهر در تفكر سياسي علي (ع)

آرمانشهر را مي توان جزء ديرين ترين آروزهاي بشر دانست. آنجايي كه بشر تنها يك آرزو داشت و آن تحقق خوشبختي و سعادت در كنار اجراي عدالت و برابري بود. در طول تاريخ همواره متفكران و فلاسفه ي بسياري از سقراط و افلاطون گرفته تا فارابي و ملاصدرا، در انديشه ي تبيين يك آرمانشهر بوده‌اند. تصور يك جامعه ي آرماني براي نوع انسان، بخش عمده اي از مباحث تاريخ فلسفي بشري را به خود اختصاص داده و تا امروزه اين آرمان بشري همواره مورد بحث و چالش بوده است. چالش در باب رهيافتي واقعي به سمت شهري كه در آن گروه هاي اجتماعي كوچك و بزرگ در كنار هم از يك زندگي سعادتمند و سرشار از فضل و برابري در تمامي سطوح برخوردار گردند. مي دانيم كه بسيار مردان بزرگي در طي تاريخ همواره در پي بنا نهادن يك حكومت آرماني و اجتماعي عدالت محور بوده اند. اگرچه نمي‌توان از كنار تلاش ها و مصائب راه آنان گذشت، اما در نهايت هركدام شايد تنها به درجه اي از آرمانشهر مقصود خود رسيده اند. در اين پژوهش پس از اشاراتي به مفاهيم و تئوري آرمانشهر، بخشي از تاريخ سياسي زندگي علي (ع) را توصيف نموده و سپس در ميان كنش هاي تاريخي جامعه ي دوران علي(ع) در پي تبيين پاسخي براي اثبات وجود انديشه ي يك آرمانشهر در دوران خلافت ايشان خواهيم بود.