بررسي نقش ميانجي گري سبك هاي دلبستگي در تبيين رابطه ابعاد سرشت، منش شخصيت و اختلال جسماني سازي در بين دبيران زن شهر كرمانشاه

زمينه و هدف: با توجه به اهميت موضوع اختلال جسماني سازي در زنان، پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش ميانجي گري سبك هاي دلبستگي در رابطه بين ابعاد سرشت و منش شخصيت و اختلال جسماني سازي دبيران زن انجام شد. روش بررسي: روش پژوهش همبستگي و جامعه آماري شامل كليه دبيران زن شاغل در آموزش و پرورش كرمانشاه در سال تحصيلي 93-1392بود. نمونه آماري شامل 300 دبير كه با روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي انتخاب و پس از جلب رضايت و همكاري در اين پژوهش شركت كردند و از آن ها خواسته شد پرسشنامه سرشت و منش كلونينجر (TCI)، پرسشنامه جسماني سازي و پرسشنامه سبك هاي دلبستگي بزرگسالان (AII) را تكميل كنند. تحليل داده ها با محاسبه ضرايب همبستگي و تحليل مسير با نرم افزارهايSPSS21 و Amos18 انجام گرفت. يافته ها: نتايج پژوهش نشان داد كه بين سبك هاي دلبستگي اضطرابي و اجتنابي و ابعاد سرشت و منش شخصيت با اختلال جسماني سازي رابطه معني داري وجود دارد (0.05 P). اما رابطه بين سبك دلبستگي ايمن و اختلال جسماني سازي معني دار نبود. نتيجه گيري: ابعاد سرشت و منش شخصيت زماني به اختلال جسماني سازي منجر مي شود كه مدل هاي درونكاري ناايمن كه در چارچوب روابط دلبستگي نوزاد مادر تشكيل مي شوند، در فرد شكل گرفته باشد.