بررسي كفايت روان‌سنجي ابزار نگرش به پژوهش در اعضاي هيئت‌علمي دانشگاه علوم پزشكي ايران

سابقه و اهداف: در دنياي مدرن امروزي نگرش افراد را مهم‌تر از تجربه و آمادگي آكادميك آنان درانجام پژوهش مي‌دانند و نگرش مثبت به تحقيقات عامل اصلي موفقيت و پيشرفت جوامع است. اين مطالعه باهدف اعتبارسنجي مقياس نگرش به پژوهش انجام گرفت.روش بررسي: اين مطالعه روان‌سنجي بر روي 141 نفر عضو هيئت‌علمي دانشگاه علوم پزشكي ايران در سال 1394 صورت گرفت. ابزار اوليه10 سؤالي پس از كسب اجازه از نويسنده اصلي به زبان فارسي ترجمه شد. سپس روند اعتبارسنجي مقياس، شامل بررسي ضريب تأثير، شاخص روايي محتوي، نسبت روايي محتوي با قضاوت 12 متخصص و روايي سازه آن با استفاده از تحليل عاملي اكتشافي و تحليلي عاملي تاييدي مورد ارزيابي قرار گرفت. پايايي دروني ابزار با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ تعيين گرديد و به‌وسيله روش آزمون باز آزمون پايايي ثبات ابزار مورد بررسي قرار گرفت.يافته‌ها: از مقياس اوليه10سؤالي براساس نمره ضريب تأثير بالاي 1.5 و شاخص روايي محتوي بالاي 0.56 و نسبت روايي محتوي بالاي 0.7، تمامي سوالات حفظ شد. در طي روند تحليل عاملي اكتشافي 1 گويه حذف گرديد و سايرگويه ها در دو عامل براي من تحقيقات دانشگاه مثبت است و براي من تحقيقات دانشگاه منفي است استخراج شد. اين دو عامل قادر به تبيين 41.895 تغييرات كل مقياس بودند. براساس نتايج تحليل عاملي تأييدي، عوامل استخراجي مورد تأييد قرار گرفتند.نتيجه‌گيري: نتايج اين مطالعه شاهد مناسبي در خصوص استحكام ساختار عاملي و پايايي ابزار اين مطالعه است. اين ابزار در ارزيابي نگرش اعضاي هيئت‌علمي و محققان شاغل در دانشگاه‌ها و ساير مؤسسات آموزشي كاربرد دارد.