اثر پپتيد مشتق از سم عقرب بر افزايش ميزان نفوذ دوكسوروبيسين متصل به نانوذرات طلا در سلول‌هاي HeLa و MDA-MB-231

زمينه و هدف: پپتيدهاي نفوذكننده در سلول (CPPs) مي‌توانند از غشاي سلولي عبور كنند و با قابليت حمل مولكول‌هاي مختلف به درون سيتوپلاسم سلول‌ها در زمينه رهايش دارويي، ژن درماني و درمان سرطان مورد استفاده قرار بگيرند. نانوذرات طلاي كروي (GNPs) بدليل سنتز آسان، حلاليت بالا، پراكنش نوري فوق العاده و عدم سميت ابزار مناسبي براي تصويربرداري مولكولي مي‌باشند. در اين مطالعه از يكي از پپتيدهاي مشتق از پپتيد ماروكلسين (MCa) سم عقرب (MCaUF19-C) براي اتصال به نانوذرات طلا استفاده شد تا قابليت نفوذ انتخابي داروي ضدسرطان متصل به سامانه پپتيدنانوذره، به رده‌هاي سلولي سرطاني و ميزان مرگ و مير سلولي حاصل از آن مورد ارزيابي قرار گيرد.روش ها: سلول‌هاي HeLa و MDA-MB-231 با غلظت 500 نانومولار داروي ضدسرطان دكسوروبيسين (DOX) متصل به GNP (DOX-GNP) و MCaUF19-C-GNP (DOX-MCaUF19-C-GNP) تيمار شدند و ميزان مرگ مير سلولي آن‌ها با استفاده از روش MTT اندازه گيري گرديد. نفوذ كيفي نانوذرات طلا به درون سلول‌ها با استفاده از ميكروسكپ زمينه تاريك و نفوذ كمي آن‌ها با كمك طيف سنجي جذب اتمي (AAS) مورد بررسي قرار گرفت.نتايج: حدود 87% از سلول‌هاي HeLa بعد از تيمار با DOX-GNP و DOXMCaUF19-C-GNP زنده باقي ماندند؛ درحاليكه درصد بقاي سلول‌هاي MDA-MB-231 پس از تيمار با DOX-MCaUF19-C-GNP، %30 كاهش يافت. بعلاوه مطالعه با ميكروسكپ زمينه تاريك نشان داد كه نفوذ نانوذرات DOX-MCaUF19-C-GNP در سلول‌هاي MDA-MB-231 بيشتر از سلول‌هاي HeLa مي باشد. داده‌هاي حاصل از طيف سنجي جذب اتمي نيز نشاندهنده 33% برداشت نانوذرات DOX-MCaUF19-C-GNP در سلول‌هاي MDA-MB-231 بود.نتيجه‌گيري: نتايج بدست آمده نشان داد سامانه پپتيدنانوذره مي‌تواند ابزار مناسبي براي طراحي يك سيستم رهايش دارو با قابليت نفوذ انتخابي باشد.