بررسي رابطه عزت نفس و رويكردهاي مطالعه با پيشرفت تحصيلي دانشجويان

زمينه و هدف: شناسايي نقش عواملي همچون عزت نفس و رويكردهاي مطالعه بر پيشرفت تحصيلي دانشجويان مي‌تواند موجب بهبود برنامه‌ريزي‌هاي آموزشي و تقويت بازدهي تدريس و آموزش گردد. اين مطالعه با هدف بررسي رابطه عزت نفس و رويكردهاي مطالعه بر پيشرفت تحصيلي دانشجويان انجام شد.   روش كار: مطالعه حاضر از نوع توصيفي همبستگي بود كه بر روي 147 دانشجوي پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشكي جندي شاپور اهواز در سال 1391 انجام گرديد و معدل ترم گذشته دانشجويان به عنوان شاخص پيشرفت تحصيلي در نظر گرفته شد. براي جمع‌آوري اطلاعات پرسش‌نامه‌هاي استاندارد رويكردهاي مطالعه ( Approaches and study skills inventory for students يا ASSIST ) و عزت نفس Rosenberg مورد استفاده قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از آزمون Independent t و ضريب همبستگي Pearson در نرم‌افزار SPSS تجزيه و تحليل گرديد.   يافته‌ها: ميانگين نمره عزت نفس دانشجويان 45/37 (از حداكثر 50) و همبستگي آن با پيشرفت تحصيلي برابر با 166/0 بود (046/0 = P ). ميانگين نمره رويكرد سطحي مطالعه 40/53 (از حداكثر 80) و همبستگي آن با پيشرفت تحصيلي 423/0 به دست آمد (001/0 = P ). ميانگين نمره رويكرد عمقي مطالعه 94/59 (از حداكثر 80) و همبستگي آن با پيشرفت تحصيلي 004/0 بود (592/0 = P ).   نتيجه‌گيري : عزت نفس و رويكردهاي مطالعه مي‌توانند نقش مهمي در پيشرفت تحصيلي دانشجويان داشته باشند. بنابراين به نظر مي‌رسد استفاده از روش‌هاي تقويت عزت نفس دانشجويان و راهنمايي آنان در به كارگيري رويكردهاي مناسب مطالعه بتواند نقش مهمي در پيشرفت تحصيلي ايفا كند.